الفيض الكاشاني

91

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

است كه كافى به اسناد خود از جابر از امام باقر ( ع ) نقل كرده و گويد : « حضرت به من فرمود : اى جابر آيا كسى كه ادّعاى شيعه بودن مىكند او را بس است كه از دوستى خانواده ما دم بزند ؟ به خدا شيعه ما نيست مگر كسى كه از خدا بترسد و اطاعتش كند . اى جابر شيعيان ما شناخته نمىشوند جز با فروتنى و خشوع و امانت و بسيارى ياد خدا و نماز و روزه و نيكى به پدر و مادر و رسيدگى به همسايگان فقير و مستمند و وامداران و يتيمان و راستگويى و خواندن قرآن و اين كه زبان خود را از ( حرف زدن ) دربارهء مردم نگاه دارند مگر خوبيهايشان را بگويند و ايمن فاميل خود باشند . جابر عرض كرد : اى پسر پيامبر امروز هيچ‌كس را با اين اوصاف نمىشناسيم . فرمود : اى جابر به راههاى مختلف نرو آيا براى شخص كافى است كه بگويد على را دوست دارم و پيرو اويم ولى با اين حال فعّاليّت دينى نكند ، پس اگر بگويد : من پيامبر خدا را دوست دارم رسول خدا ( ص ) كه بهتر از على ( ع ) است . آنگاه از سيرت پيامبرى پيروى نكند و به سنّت آن حضرت عمل ننمايد دوستى پيامبر هيچ نفعى به حال او ندارد . پس از خدا بپرهيزيد و براى ( نعمتهايى ) كه در پيشگاه خداست عمل كنيد ، خدا با هيچ‌كس خويشاوندى ندارد ، محبوبترين و گرامىترين بندگان در نزد خدا با تقواترين و فرمانبردارترين آنهاست ، اى جابر : به خدا جز با اطاعت نتوان به خداى متعال نزديك شد و برات آزادى از آتش در اختيار ما نيست و هيچ‌كس بر خدا حجّت ندارد ، هركس فرمانبردار خدا باشد دوست ماست و هركس نافرمانى خدا كند دشمن ماست و ولايت ما جز با عمل و ورع به دست نيايد » . « 147 »

--> ( 147 ) كافى ، ج 2 ، ص 74 ، فرمايش آن حضرت « و ما معنا براءة من النار » يعنى ما حكمى نداريم كه خودمان و شيعيانمان از آتش در امان باشيم اگر مانند فاجران عمل كنند . « و لا على اللّه لاحد من حجّة » يعنى هيچ‌كس بر خدا حجّتى ندارد اگر او را نيامرزد بتواند بگويد من شيعه على بودم چرا مرا نيامرزيدى زيرا خداى متعال كسى را كه مدّعى شيعه بودن شود و عمل نداشته باشد نمىآمرزد ، به عبارت ديگر ليس لنا على اللّه حجّة فى انقاذ من ادّعى التشيّع من العذاب ، ما براى نجات كسى كه مدعى تشيع شود حجّتى نداريم . اين معين را جمله‌اى كه در مجالس است تأييد مىكند « و ما لنا على اللّه حجّة » . « من كان للّه مطيع » گويى اين جمله جواب كسى است كه توهّم مىكند كه ائمّه ( ع ) حكم كرده‌اند كه شيعيان و دوستانشان وارد جهنّم نمىشوند پس حضرت جواب داده هركه نافرمانى خدا كند دوست ما نيست و جز با عمل به عبادات و پرهيز از گناهان كسى به ولايت و دوستى ما نمىرسد .